بنر روان کننده

روان کننده های بتن

روان کننده بتن یکی از پرکاربرد ترین افزودنی های بتن است که به افزودنی های کاهنده ی آب گفته میشود. روان کننده بتن , برای کاهش آب اختلاط در اسلامپ ثابت , ساخت بتنی با مقاومت بیشتر , دستیابی به مقاومت ثابت در عیار سیمان کمتر و یا افزایش اسلامپ بتن بدون نیاز به اضافه کردن آب به مخلوط بتنی استفاده می گردد. افزودنی های کاهنده آب که با نام روان کننده بتن نیز شناخته می شوند یکی از پرکاربردترین افزودنی های مورد استفاده در بتن می باشند. روان کننده بتن , برای کاهش آب اختلاط در اسلامپ ثابت , ساخت بتنی با مقاومت بیشتر , دستیابی به مقاومت ثابت در عیار سیمان کمتر و یا افزایش اسلامپ بتن بدون نیاز به اضافه کردن آب به مخلوط بتنی استفاده می گردد. روان کننده بتن در استاندارد ASTM C494  در سه دسته D,A و E که به ترتیب مربوط به روان کننده بتن معمولی , روان کننده بتن کندگیر کننده (دیرگیر) و روان کننده بتن تندگیر کننده (زودگیر) هستند, قرار می گیرند.فورمول بندی های مختلفی در مورد روان کننده بتن یا کندگیر کننده ها وجود دارد.خواص رئولوژیکی بتن تازه همچون کارایی و پمپ پذیری و خصوصیات بتن در حالت خمیری مانند پرداخت , گیرش و جمع شدگی در حالت خمیری با افزودنروان کننده بتن تا حد قابل توجهی تغییر می کند. این تغییرات بیشتر ناشی از تاثیرات فیزیکی و شیمیایی مولکول های آلی روان کننده بتن بر سطح ذرات سیمان در حال هیدراتاسیون است. 
این مواد تقلیل دهنده های آب هستند که به انواع قوی آنها فوق روان کننده  و ابر روان کننده بتن گفته می شود در آمریکا به عنوان روان کننده های قوی و در ASTM به عنوان تیپ F نام گذاری شده اند.
دو تمونه از روان کننده های قوی: ملامین فرمالدئید سولفاته شده تغلیظ شده یا نفتالین فرمالدئید سولفاته شده تغلیظ شده می باشد.اساسا استفاده از اسید های شده باعث تسریع عمل پراکنش می شود.چون در سطح ذرات سیمان جذب شده و به آنها بار منفی می دهند ئ این باعث دفع ذرات از یکدیگر می شود.این فرایند کارایی را در یک نسبت آب به سیمان مشخص افزایش می دهد.